Dol

Bojowa historia wspomnianej po raz pierwszy w 1137 roku miejscowości Dol manifestuje się najwyraźniej w kościele wiejskim: leży on bezpośrednio za mostem przy wejściu do miejscowości i o „Podnieście wrota szeroko” nie może tu być mowy. Jedynie strzelnice na dzwonnicy wpuszczają światło do wnętrza. Odpowiednio defensywnie zbudowana jest też reszta wioski liczącej 200 dusz. Z grubo ciosanych kamieni naturalnych domy tulą się jak w kamuflażu do rozżarłej jaskiniami ściany skalnej — mile widziane schronienie dla powstańców i partyzantów, gdy raz jeszcze nadciągali wojskowi. I poza tym okolica promieniuje czystym pragmatyzmem. Tak w X wieku jako drzwi kościelne dla bliskiego Sv. Mihovil bez ceregieli wykorzystano sarkofag! Ten kościół znajdziecie, jeśli trochę poza miejscowością na dobrze odwiedzanych szlakach podążycie za zapachem dzikiej mięty i cieniem krzepkich sosen. Poza tym warte zobaczenia są zaskakująco różowa kaplica wiejska i kaplica cmentarna Sv. Petar, bo jej dzwon z XIV albo XV wieku jest najstarszym na całej wyspie.