Gdy idzie się z kierunku jaskini Kopačina, która jest około 15 minut dalej, ku Donji Humac, jest tak, jakby podróżowało się przez czas i historię miejscowości: w jaskini znajdują się ślady ludzi z epoki brązu i młodszej epoki kamienia, wkrótce po tym natrafia się na resztki mauzoleum, a krótko przed wejściem do miejscowości stoi przedromańska kaplica Sv. Ilija, zbudowana w X wieku. Wioska sama została prawdopodobnie założona w XI wieku, ale trwało do 1345 roku, aż „Humac” znajduje pierwszą pisemną wzmiankę. Gdy przemierza się teraz miejscowość w kierunku północnym, natrafia się na najstarszy zachowany rysunek statku w Dalmacji: został w średniowieczu wyryty w murze kościoła Sveti Luka. Kto wciąż jeszcze nie widział dosyć, tego ucieszy kościół parafialny — dobrze rozpoznawalny po cebulastej wieży — z XIV wieku. W XIX wieku został dodatkowo rozszerzony, by zaoferować miejsce wszystkim wierzącym. Ale większość ich potomków ciągnie niestety z dala od Donji Humac. Bo stały ląd i zagranica wabią dobrze płatną, różnorodną pracą, komfortem i rozrywką, podczas gdy rodzinne miasto ma niewiele więcej do zaoferowania niż interesujące dla turystów ruiny i wyczerpujące dla miejscowych kamieniołomy.