Park Narodowy Krka

W pobliżu Kninu wypływa rzeka Krka i toruje sobie drogę na przestrzeni 56 km przez dynarskie góry karstowe, w których przez erozję, osadzanie i inne efekty geomorficzne stworzyła niepowtarzalny bieg: przez siedem większych i niemało mniejszych wodospadów, liczne trasy, stopnie, baseny, bariery i jeziora woda płynie aż do miejscowości Skradin i potem dalej do zatoki Šibeniku, gdzie Krka wpada do Adriatyku. Przy tym rzeka przekracza 358 metrów wysokości i wyfrezowała swoje łożysko na głębokość do 200 m. Wzdłuż brzegów gęsty las dostarcza cienia, a w znajdujących się na terenie parku wioskach oferują się smakowite posiłki. Dolny obszar przebiegu rzeki jest od 1985 roku obszarem ochrony przyrody, wielki na 111 kilometrów kwadratowych, zinstytucjonalizowany w 1955 roku park z jeszcze surowszymi regułami ochrony przyrody znajduje się na wschód od niego. Ale nie tylko przyroda jest w tym parku interesująca, także ruin historycznych grodów i twierdz oraz starego klasztoru franciszkanów na wyspie w środku jeziora Visovac nie powinno się sobie odpuścić. Szczególnie wiele czasu, by pozwolić wszystkim tym zabytkom zadziałać na siebie, ma się, gdy weźmie się udział w jednej z wycieczek autobusem albo na łodziach wycieczkowych.

Tylko 15 kilometrów od Šibeniku leży ten imponujący park przyrody ze swoimi spektakularnymi wodospadami. Między miastem i wejściem do parku cieszy się wzdłuż trasy widokiem na krajobraz makii. Jeśli trzyma się zawsze na północ, dochodzi się wkrótce do mostu, który prowadzi przez ostatnie odnogi rzeki Krki. Tu znajduje się już na ziemi obszaru chronionego. Jeśli skręci się na wschód, szybko dociera się do Skradinu, małej miejscowości, która wielu służy jako punkt wyjścia dla ich wycieczek. Całkiem w pobliżu znajdują się dwa wejścia do parku, tak że nie trzeba sobie odpuszczać wyżej położonych wodospadów oraz wyspy w jeziorze Visovac! Kto przybywa z głębi kraju, znajdzie trzecie wejście na wschodzie parku, kilka kilometrów od Širitovaców. Podążając za biegiem rzeki, dochodzi się stąd też kiedyś do Skradinu — ale wtedy widziało się już wszystko…

Przy wejściu 1 regularnie odjeżdżają autobusy zwiedzające. Tutaj można zostawić za sobą własny samochód na parkingu i skierować się całkowicie na widok przez szyby panoramiczne na miejscami przerażająco stromo opadające ściany boczne Krki i jej wodospady. Wzdłuż przebiegu rzeki zwiedza się zwykle Skradinski buk — największy wodospad parku — jezioro, w którym zlewają się Krka i Čikola, oraz długą na 700 m wyspę martwicową Kalicki busen. Do wejścia 2 dojeżdża się bezpłatnie łodziami wahadłowymi z portu jachtowego małego miasta Skradin. Między 08:00 i 18:00 przybijają one do Parku Narodowego Krka o każdej pełnej godzinie i oferują szczególną perspektywę na zaprojektowany w 1930 roku most w Skradinie, który funkcjonuje jako południowo-zachodnia granica parku. Gdy raz już znajdziemy się w parku, do wyboru stoją trzy różne trasy łodziami, których miejsca odjazdu są jednak częściowo lepiej dostępne samochodem: od wejścia 2 parku dociera się najpierw do wyspy klasztornej i można z niej odwiedzić wodospad Roški slap, do czego z kolei można dołączyć wycieczkę łodzią przez kanion Krki i zwiedzanie klasztoru Krka w pobliżu wejścia 3.

Wprawdzie własnym samochodem kierowca nie może pozwolić potężnej przyrodzie działać na siebie tak bardzo, jak byłoby to możliwe w środkach transportu publicznego, ale w każdym razie jest się bardziej elastycznym i można też spokojnie zrobić mały postój kąpielowy poniżej głównych wodospadów, pozwolić sobie na orzeźwienie w nowym ulubionym lokalu albo zagwizdać na wszystkie rekomendacje i na własną rękę odkryć, które z dziesiątek chwalonych miejsc parku jest właściwie naprawdę najpiękniejsze.