Park Narodowy Mljet

Pięć mil morskich szeroka jest cieśnina Mljetu, wyspa Mljet sama tylko 3 km — za to jednak 37 km długa. Tu, naprzeciw półwyspu Pelješac i miast portowych Dubrownika i Korčuli, leży także park narodowy o tej samej nazwie, który zajmuje wielki na 31 kilometrów kwadratowych północno-zachodni koniec wyspy. Na samej wyspie żyje w 13 małych wioskach jeszcze tylko około 1000 mieszkańców, ale różnorodna przyroda wyspy przyciąga daleko więcej odwiedzających z całego świata: na południowym wschodzie znajdują się gleba wapienna i dolomit, dramatyczne zapadliska i większa część miejscowości. Środkowa część wyspy jest ukształtowana przez trzy paralelne łańcuchy górskie. Tu wyspa osiąga wysokość 514 metrów na Veliki Grad. A park narodowy ujmuje swoimi rozczłonkowanymi wybrzeżami, które wykazują lodowcowe plaże piaszczyste, przepiękne zatoki i imponującą florę i faunę. Ale przede wszystkim linia brzegowa jest bardziej dramatycznie niż w większości innych miejsc określona przez wysokość poziomu morza, tak że można tu intuicyjnie zrozumieć, jak dawne jeziora w ostatnich stuleciach stały się zatokami.

Wielu organizatorów podróży oferuje prowadzone wycieczki jednodniowe do parku narodowego. Te startują w Dubrowniku, Korčuli i Orebiću, ale i w innych miejscowościach pojedynczo wycieczki oferowane są przez osoby prywatne. Kto woli zwiedzać park na własną rękę i swobodnie rozporządzać czasem, może w sezonie wakacyjnym wziąć prom z Trstenika na półwyspie Pelješac albo przez cały rok płynąć łodziami z Dubrownika. Tak dociera się do jednego z dwóch portów na Mljecie: Pomeny albo Polačy. Z Pomeny nadają się spacery przez las do Malo jezero, a kto zarzuci kotwicę w Polačach, może minibusem dojechać bezpośrednio pod drzwi oddalonej o trzy kilometry administracji parku.